Ignis Animae

Nōx vēnit. Stēllae mihi salūtem dīcunt.
Flammae candelārum mē vōcant:
“Quis es, cum nōs mīrāris,” rogant,
“Partemne animae capis nostrae?
Sīcut aqua maris nātūram accipit sōlis
Suamque facit, etinam possumus
Per tē vīvere pergere?”

Ignis animae crēscēns,
Animō aequō respīrō.
Etsī nātūra ignis
Semper mūtātur,
Mī pācem affert profundam.

Ō Vulcāne Vestaque,
Ō dī ignis vītae mortisque,
Vōbīs grātiās maximās agō
Dē dōnō hōc mīrābilī, hōc igne dīvīnō.